نپوسد و تباه نگردد . مكربس ( mokarbas ) ص . ع . رجل مكربس الراس : مرد گرد سر . مكربلا ( mokarbalan ) ص . ع . در گل راه رونده . جاء يمشى مكربلا : آمد مثل آنكه در گل راه مىرود . مكرة ( makrat ) ا . ع . گياهى تيره رنك . ج : مكر و مكور . و اسپست تباه شده . و ساق زيباى آگنده گوشت . و غورهء خرماى سخت نزديك برطب رسيده . مكرة ( makarat ) ع . ج . ماكر . مكرة ( mekarrat ) ص . ع . ناقة مكرة : ماده شترى كه روزى دو بار وى را دوشند . مكرچكر ( makar - cakar ) ا . پ . فريب و مكر . مكردح ( mokardah ) ا . ع . خوار و حقير . و آنكه خود را خرد مىنماياند . مكردس ( mokardas ) ص . ع . دست و پايها بهم بسته . و گردو درهم اندام . مكرر ( mokarrar ) ص . ع . برگردانيده . مكرر ( mokarrar ) ا . ع . راى مهمله . مكرر ( mokarrar ) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - بار بار كرده و دوباره كرده . و قند مكرر : قندى كه دوباره آن را تصفيه كرده باشند . و گل مكرر : گلقند . و مكرر كردن : دوباره كردن و بار بار كردن . و مكرر گفتن : دوباره گفتن و باز گفتن . مكرز ( mokarraz ) ا . ع . لئيم و ناكس فرومايه . مكرس ( mokarras ) ا . ع . كوتاه بالاى فربه پرگوشت . مكرسة ( mokrasat ) و ( mokarrasat ) ص . ع . قلادة مكرسة : گردن‌بند از مرواريد و مهره كه در ما بين دو دانه از مرواريد و مهره مهرهء بزرگتر كشيده باشند . و كذلك قلادة مكرسة . مكرشة ( mokarracat ) ا . ع . طعامى كه از گوشت و پيه در قطعه‌هاى گرد كرده شكنبه شتر داخل كرده ترتيب دهند . مكرشة ( mokarrecat ) ا . ع . يك برش خربزه . مكرص ( mekras ) ا . ع . شير دوشهء چرمين . و يك نوع آوندى . مكرع ( mokra ' ) ص . ع . فرس مكرع القوائم : اسب استوار دست و پاى . مكرع ( mokra ' ) ا . ع . شترى كه سر خود را نزديك آتش گذارد و سپس گردنش سياه گردد . ج : مكرعات . مكرعات ( mokra ' t ) ا . ع . خرماستان و جز آن كه بر آب باشد . مكرعات ( mokra ' t ) ع . ج . مكرع . مكرفح ( mokarfah ) ا . ع . زشت - روى . مكركس ( mokarkas ) ص . ع . اسير و بندى . مكركس ( mokarkas ) ا . ع . كسى كه از داهان زائيده شده و مادران وى كنيز باشند . مكرم ( makram ) م . ع . كرم كرما و كرامة و مكرما . ر . كرم . مكرم ( makrom ) ا - ص . ع . بزرگى و جوانمردى و مردمى و كرامت و سبب كرم . و ارض مكرم : زمين كه شايسته روييدن گياه باشد . مكرم ( mokram ) م . ع . گرامى كردن مانند مخرج و مدخل . و قرئ قوله تعالى : وَ مَنْ يُهِنِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُكْرِمٍ . مكرم ( mokram ) ص . ع . جوانمرد با مروت و مردمى . مكرم ( mokram ) ا . ع . از اعلام است . مكرم ( mokrem ) ص . ع . اكرم كننده . مكرم ( mokarram ) ص . ع . نيك گرامى كرده شده . و تنزيه نموده شده از معايب . مكرم ( mokarram ) ا . ع . از اعلام است . مكرم ( mokarram ) ص . پ . مأخوذ از تازى - گرامى شده و تعظيم شده و توقير كرده شده و احترام كرده شده و عزيز داشته شده و نجيب و با سعادت و بزرگوار و جوانمرد و با سخاوت و بلند مرتبه . مكرمات ( makrom t ) ع . ج . مكرمة . مكرمان ( makram n ) ا - ص . ع . رجل مكرمان : مرد كريم و جوانمرد و سخى . و يا مكرمان : يعنى اى مرد كريم فراخ خوى . مكرمة ( makromat ) ا - ص . ع . بزرگى و جوانمردى و مردمى . و سبب كرم و كرامت . ج : مكارم و مكرمات . و ارض مكرمة : زمين نيكو كه شايسته باشد روييدن گياه را . و مكارم الاخلاق كه بآنحضرت صلى اللّه عليه و آله اختصاص دارد ده چيزست : يقين و قناعت و صبر و شكر و حلم و حسن خلق و سخاوت و غيرت و شجاعت و مروت . و نيز مكارم الاخلاق عبارت است